Vandaag publiceerde de NOS een artikel over AI-nakijken in het onderwijs. ToetsTester, Kwizl en ToetsPers worden genoemd. Als docent aardrijkskunde die zelf een nakijktool bouwt — en die iedere week zelf voor de klas staat — wil ik daar iets aan toevoegen. Niet als verkoper, maar als collega.
Ik herken het debat. Ik sta op maandag en donderdag voor de klas op Gymnasium Novum, en op dinsdag, woensdag en vrijdag op het VCL in Den Haag. Ik weet hoe het voelt om op zondagavond nog een stapel van 60 proefwerken te moeten nakijken.
Het punt van hoogleraar Hermans
In het NOS-artikel zegt hoogleraar Felienne Hermans: “Nakijken geeft docenten waardevolle informatie over hun leerlingen. Als je dat overlaat aan AI, verlies je een belangrijke didactische waarde.” Ze heeft een punt. Maar het is genuanceerder dan dat.
Het probleem is niet dat docenten niet willen nakijken. Het probleem is dat ze er niet aan toekomen. Als je op zondagavond om 22:00 nog aan je derde klas begint, kijk je op de automatische piloot. Je streept af, telt punten, en hoopt dat je consistent bent. De didactische waarde waar Hermans het over heeft — echt begrijpen waar een leerling vastloopt — die verdwijnt juist als je uitgeput bent.
AI kan dat omdraaien. Niet door het nakijken over te nemen, maar door het voorwerk te doen. De AI leest het handschrift, vergelijkt met het correctiemodel, en doet een voorstel. Jij als docent bekijkt elk antwoord en beslist. Maar je begint niet meer bij nul — je begint bij een voorstel dat je kunt bijsturen.
“Als je alles moet controleren is het niet efficiënter” — wél als het goed gebouwd is
Het tweede punt van Hermans: “Als je alles alsnog moet controleren, is het niet efficiënter.” Daar zit een aanname in die niet klopt. Controleren is niet hetzelfde als opnieuw doen.
Vergelijk het met een corrector die je helpt bij het centraal examen. Die corrector kijkt alles na, jij controleert. Dat is véél sneller dan alles twee keer zelf doen. Zo werkt AI-nakijken ook — als het goed gebouwd is.
Bij Corrigo zie je per vraag het antwoord van de leerling, het voorstel van de AI, en de toelichting waarom die score is gegeven. Je kunt met één klik akkoord gaan of de score aanpassen. In de praktijk klopt 80-90% van de voorstellen. Je besteedt je tijd aan de 10-20% waar het spannend is — precies de antwoorden waar de didactische waarde zit.
Wat écht helpt: de analyse achteraf
Wat het NOS-artikel wél goed benoemt: de analysemogelijkheden. Joost Verheugen zegt: “Ik kan die analyse ook zelf maken, maar met dertig leerlingen is dat heel veel werk.”
Precies. Na het nakijken met Corrigo zie je in één overzicht welke vragen slecht gemaakt zijn, welke leerlingen op welke onderdelen uitvallen, en of je toets überhaupt goed in elkaar zat. Dat is informatie die je als docent normaal nooit hebt — tenzij je uren aan Excel besteedt. AI maakt die analyse niet optioneel, het maakt het haalbaar.
De regulatory situatie
Het artikel noemt ook het uitstel van de Europese AI-wet. Dat maakt het juist belangrijk om nu al verantwoord te bouwen. Corrigo is AVG-compliant, data staat in de EU (Frankfurt), we hebben een SIVON-verwerkersovereenkomst, en we zijn aangesloten op de Entree Federatie van Kennisnet. Niet omdat het moet, maar omdat het hoort als je met leerlinggegevens werkt.
Afsluiting
AI-nakijken is geen vervanging van de docent. Het is een hulpmiddel dat je tijd teruggeeft — tijd die je kunt besteden aan wat er echt toe doet: lesgeven, leerlingen begeleiden, en ja, ook die ene leerling beter begrijpen.
Wil je het zelf proberen? Corrigo is gratis om te starten. Je scant je stapel, uploadt het bestand, en ziet binnen minuten de resultaten. Geen verplichting, geen lange implementatie. Gewoon proberen op corrigo.nl/nakijken.